Postanowienie o umorzeniu dochodzenia

Ds. 123/2023/Zn Warszawa, dnia 15 marca 2023 r.

POSTANOWIENIE

o umorzeniu dochodzenia

Jan Kowalski, prokurator Prokuratury Rejonowej Warszawa-Śródmieście w Warszawie, w sprawie znieważenia funkcjonariusza policji,

tj. o przestępstwo z art. 226 § 1 k.k.

działając na podstawie art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.

postanowił:

umorzyć dochodzenie przeciwko Adamowi Nowakowi podejrzanemu o to, że:

I. w dniu 1 stycznia 2023 r. w Warszawie znieważył słowami uznanymi powszechnie za obelżywe funkcjonariuszy policji Piotra Wiśniewskiego i Annę Zielińską podczas i w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych - tj. o przestępstwo z art. 226 § 1 k.k.

- wobec stwierdzenia, że społeczna szkodliwość czynu jest znikoma (art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.)

UZASADNIENIE

(nieobowiązkowe art. 325e § 1 k.p.k.)

W dniu 1 stycznia 2023 r. do Szpitala Bielańskiego w Warszawie wezwani zostali funkcjonariusze Komendy Rejonowej Policji Warszawa V, Piotr Wiśniewski i Anna Zielińska, pełniący w okolicach służbę patrolową. Powodem zgłoszenia było agresywne zachowanie Adama Nowaka, który w stanie nietrzeźwym trafił na oddział ratunkowy z rozciętym łukiem brwiowym. Po przybyciu na miejsce, funkcjonariusze obezwładnili krzyczącego i rzucającego się na lekarza i pielęgniarkę Adama Nowaka i postanowili przetransportować go do Izby Wytrzeźwień. W drodze Adam Nowak wciąż zachowywał się bardzo agresywnie, szarpiąc się i wyzywając konwojujących go policjantów Piotra Wiśniewskiego i Annę Zielińską od "głupich psów" oraz używając innych, powszechnie uznanych za obelżywe i wulgarne słów, którymi to ww. poczuli się znieważeni.

W oparciu o zeznania pokrzywdzonych, Adamowi Nowakowi przedstawiono zarzut popełnienia przestępstwa znieważenia funkcjonariuszy policji.

Przesłuchany w charakterze podejrzanego oświadczył, że nie może ustosunkować się do pytania czy przyznaje się do zarzucanego mu przestępstwa albowiem nie pamięta, jakoby ubliżał policjantom w trakcie przewożenia go do Izby Wytrzeźwień. Pamięta jedynie, że był bardzo zdenerwowany zachowaniem lekarza i innych pracowników Szpitala Bielańskiego w Warszawie, którzy stwierdzając, iż jest nietrzeźwy, zachowywali się w stosunku do niego obcesowo i zszyli jego ranę na łuku brwiowym bez znieczulenia, twierdząc, że jest tak bardzo pijany, że i tak niczego nie poczuje.

Analizując zgromadzony w sprawie materiał dowodowy stwierdzić należy, że mimo, iż sprawstwo Adama Nowaka, polegające na znieważeniu słowami uznanymi powszechnie za obelżywe funkcjonariuszy policji, Piotra Wiśniewskiego i Anny Zielińskiej podczas pełnienia przez nich obowiązków służbowych nie budzi wątpliwości, jednak analiza okoliczności zdarzenia prowadzi od wniosku, iż czyn ten nie stanowi przestępstwa wobec znikomego stopnia społecznej szkodliwości czynu. Czyn ten popełniono bowiem w zamkniętym radiowozie policji, bez udziału innych (postronnych) świadków zdarzenia, więc Adam Nowak swoim zachowaniem nie mógł zachęcić postronnych osób do zachowań godzących w prawny porządek, a tym samym czyn ten nie można uznać za społecznie niebezpieczny. Wydaje się także, iż funkcjonariusze Policji, ze względu na specyfikę swojej pracy tj. przeprowadzanie interwencji w sytuacjach, gdzie bardzo często dochodzi do tego typu zachowań, powinni być bardziej odporni na kierowanie pod ich adresem zniewag, szczególnie w sytuacji, gdy sprawca działa pod wpływem alkoholu, często nieświadom swoich czynów.

Nadto, biorąc pod uwagę skruchę, dotychczasową niekaralność podejrzanego oraz okoliczności, jakie przedstawił w swoim zeznaniu, należy przypuszczać, iż zdarzenie to było pojedynczym wypadkiem w jego życiu.

Reasumując, stwierdzić należy, iż zarówno stopień zawinienia jak i stopień społecznej szkodliwości czynu powinien być oceniony jako znikomy.

Mając na uwadze powyższe, postanowiono jak na wstępie.

Prokurator

Jan Kowalski

Pouczenie:

1. Na powyższe postanowienie przysługuje zażalenie do sądu właściwego do rozpoznania sprawy (art. 306 § 1a k.p.k. oraz art. 465 § 2 k.p.k.): - strony Sąd może utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie lub uchylić je i przekazać sprawę prokuratorowi celem wyjaśnienia wskazanych okoliczności bądź przeprowadzenia wskazanych czynności (art. 330 § 1 k.p.k.). Jeżeli prokurator nadal nie znajdzie podstaw do wniesienia aktu oskarżenia wyda ponownie postanowienie o jego umorzeniu, pokrzywdzony, który wykorzystał uprawnienia przewidziane w art. 306 § 1a k.p.k. (tj. prawo do złożenia zażalenia, które zostało uwzględnione przez sąd) może w takim przypadku wnieść akt oskarżenia do sądu w terminie miesiąca od daty doręczenia odpisu postanowienia, które jest równoznaczne z zawiadomieniem o postanowieniu w rozumieniu art. 55 § 1 k.p.k. (art. 330 § 2 k.p.k., art. 55 § 1 k.p.k.). Akt oskarżenia winien spełniać wymogi określone w art. 55 § 1 i 2 k.p.k. strony tym samym czynem może aż do rozpoczęcia przewodu sądowego na rozprawie głównej przyłączyć się do postępowania (art. 55 § 3 k.p.k.).

2. Uprawnionym do złożenia zażalenia, o którym mowa w art. 306 § 1a k.p.k., przysługuje prawo przejrzenia akt sprawy (art. 306 § 1b k.p.k.).

3. Zażalenie wnosi się za pośrednictwem prokuratora, który wydał postanowienie. Termin do wniesienia zażalenia wynosi 7 dni od daty doręczenia odpisu postanowienia i jest zawity. Zażalenie wniesione po upływie tego terminu jest bezskuteczne (art. 122 § 1 i 2, art. 460 k.p.k.).

Zarządzenie:

Stosownie do art. 100 § 4 k.p.k. odpis postanowienia doręczyć:

1) podejrzanemu Adamowi Nowakowi

2) pokrzywdzonemu: Piotrowi Wiśniewskiemu, Annie Zielińskiej, ul. Marszałkowska 1, 00-001 Warszawa

Prokurator

Jan Kowalski